نقش شگفت حر

حر حسيني از حر يزيدي جدا شد،تا تاريخ اسم او را جاودانه بببيند.او رها شده از زنجير بندگي بوده،و انتخاب آزادگي كرده ،تا امام حسين (ع) در لحظات زيباي آخر عمرش بر بستر خاك خونين كربلا كه با خون حر هم سيراب شده، حضور يابدو قدر مادرش را به او گوشزد كندو مي فرمايد:ْآفرين آفرين اي حر،تو در كنار خدا در زندگي اين جهان وآن جهانت حري، همچنان كه مادرت حرت ناميد.مادرش چه كرده بود كه با اين امتحان سنگين حسيني ويزيدي،اين دلاور با فخر حسيني بيرون آمد.حر حق فرصت طلايي را ادا كرد .اين امتحان براي همه ما انسان ها طبق سنت الهي برقرار است. توبه از بدي ها در بهترين لحاظات عمر در اوج قدرت وتوان ، هنر بوده ،چه در جواني وچه پيري چه موقع جان كندن اظطراب آور نيز خوب است.اصل امتحان كه سنت شد وكوچك وبزرگ نشناخت.سرلشكر وسرباز هم نمي شناسد.

قسم به فجر وسپيدي كه،به حر آزادي و جوانمردي را هديه داده، تا توبه حر با گناه يزيد آلوده نشود. و رنگ خدايي كه ساده بوده،به دوستدار حسيني الصاق شود.پشت پا زدن به مقام ،ميز،منصب،دنيا كار هر مردي نيست. حر مي خواهدو مرد كهن وماندگار.

حر كه ناگهان خود رادر سه راهي پوچي پليدي وپاكي ديد.به خود آمد،اميدوارنه،با شرمساري از زينب و حسين به سوي خدا باز گشت خورد.نابغه ونخبه نمي خواهدحال مي خواهد.كمي حوصله مي خواهد كه در شغل خود كه انجام وظيفه شده،دين داري هم باشد.ابته كسي كه گناه ميكند وبعد توبه،مثل كسي است كه گنه نكرده،همين شد كه حرم حر از حرم و بدن هاي شهداي كربلاو حرم حسين (ع) فاصله گرفت.چون حر آمد ولي دور آمد لكن چه خوب و زيركانه آمد.

خوب آمدو توبه كرد با اينكه با عمر سعد همفكر و همكار بودند و در يك واحد اجتماعي خدمت داشتندلكن اين كجا و آن كجا،از كاخ يزيد تابه قتلگاه بهشتي حسيني رسيد.با پيروزي،در دقايق آخر بازي ،از زمين بازي دنيا بيرون كشيده شد. تا اينكه عمر سعد در پاييز خزان امتحان ،بد ريخت.اما حر خود را تيره تار وتار ديد با اخلاق حسيني خود را احيا كردو به شادمانگي رسيد.شهرت و شخصيت پدران عمر سعداو را نجات نداد لكن رفتار توطئه گر و دين فروش وعوام فريب و بد سياست عمر سعد او را هلاك كرد.

حر ساده وبا سياست ،با مردانگي ادامه داد اما عمر سعد با مكر سياستكارنه و تمسخرگرانه با تزوير جلو رفت.

عمر سعد راحت و با سنگدلي دستور تير مي داد اما حر برايش اينها وحشتناك يود. عمر سعد بازي خورد .اما حر بازي كرد.حر خوب انتخاب كرد لكن عمر سعد دچار دو راهي بد انتخابي شد.عمر سعد وحر هر دو استادي به نام حسين (ع) را ديدنداما حر آزادي داشت و آگاهي وروح الهي ومعراج. حر به بهانه آب دادن به اسب خود از همكارن سابق خود جدا شد به سوي قربان گاه ومني حسيني رفت .اما همكار سابقش عمر سعد اولين تيرهاي مرگ او را نشانه رفت ولي چرا اشتباه بزرك زا او تكرار كرد.

موضوعات اخلاقی در جمکران...